De Spinorhino: een beschrijving van deze zeldzame neushoornsoort
Introductie
De spinorhino is een fascinerende en bijna mysterieuze neushoorns soort die al jarenlang wetenschappers heeft gethongstert met zijn raadselachtige bestaan. Hoewel de naam “spinorhino” wellicht op het eerste oog verwarrend klinkt, is deze term eigenlijk een synoniem voor de inheemse benaming van deze zeldzame diersoort. In dit artikel zullen we dieper ingaan op de kenmerken en eigenschappen van de spinorhino, evenals zijn status als beschermde soort.
spino-rhino1.net Kenmerken en Eigenschappen
De spinorhino (Dicerotragus priscilla) behoort tot het geslacht Diceros, dat ook andere bekende neushorensoorten bevat zoals de zwart-witte neushoorn (Diceros bicornis). Het is een vrij grote soort met een lengte van ongeveer 2 meter en een gewicht variërend tussen de 1.500 tot 3.000 kilogram.
De spinorhino heeft echter een aantal bijzondere kenmerken die hem onderscheiden van andere neushoorns. Hij heeft een kortere, dikkerneus dan zijn verwanten, die nog vaak meer opvallend is dan de normale kromme hoorn boven het oog.
Een interessante eigenschap van de spinorhino is dat hij als enige soort onder neushorens een bijzondere huidplooi heeft aan de punt van zijn rug. Deze zogenoemde “snavel” kan langwerpig of ruitvormig zijn, wat hem vaak te kennen geeft.
Verspreiding
De spinorhino is over het algemeen een zeer geïsoleerd levende soort die vooral in de westelijke en zuidwestelijke delen van Afrika voorkomt. Hij prefereert woestijnen met golvend terrein, savannes en heuvels.
Hoewel de spinorhino al vele eeuwenlang bestaan heeft als een vaste waarde in het oorspronkelijke zuidelijke delen van Afrika werd zijn habitat eerder geïsoleerd dan geëxploiteerd door menselijke activiteit. Dus, dankzij bescherming door de overheid en natuurbehoudsorganisaties heeft hij een betrekkelijk stabiele populatie.
Bestaan
Het is onmogelijk om te bepalen wat voor specifieke factoren deze soort van de meeste zorg zou zijn. Mogelijke verklaring hiervoor zijn dat neushoorns, en daarmee ook spinorhino’s, extreem moeilijk te observeren en dichtbij benaderen zijn omwille van hun onbeweeglijke natuur.
Door middel van observaties bij voorbeelden in gevangenschap is echter wel vast komen te staan dat deze soort bijzonder goed aanpassingen heeft. Zo kan de spinorhino naast een zeer uitgebreide en sterke rechter voet met snijdende kromming ook recht opstaande beenbeenderen gebruiken om voorwaartse beweging te verkrijgen, waardoor hij zich aanzienlijk beter verplaatst dan neushoorns in het wild.
Status en Bescherming
Het is een feit dat de spinorhino als beschermde soort wordt gezien. Daarnaast was er vanaf eind jaren 60 tot begin 2000s een actieve kampanje om zodanig neushoorns te handhaven door illegale jacht te bestrijden en bij voorkeur wildschapen of kuddedieren als alternatief toe te passen.
Toch geldt dat de meeste populaties neushoren soorten, waaronder die van spinorhino’s nog steeds in gevaar zitten. Dit heeft verschillende oorzaken: afname van leefgebied en veranderingen in het voorkomen van grasachtige plantensoorten.
Onder meer dankzij de vooruitstrevende wetgeving en inspanningen om een aantrekkelijke beschermde natuurdoelgroep te creëren is er op dit moment een zodanig veilig gevoel ontstaan bij iedereen die zich met deze zaak bezighoudt.
Econimische invloed
In de vroege jaren van zijn bestaan had de spinorhino in Afrika slechts geringe economisch effect. Slechts weinigen, en vooral plaatselijke bevolkingsgroepen, zagen neushoorns als waardevolle hulpbron voor productie.
Vanaf midden 1900s begon men met systematische export van neushorenlevers in de vorm van “neushoorndeeltjes” op commerciële basis. Dit bracht een daling tot stand zodra illegale jacht en handel werden aangegrepen om te beperken.
Dit versterkte daarnaast het al bestaande gewetensnormbezwaar van wildvreemde houders (zoals de Afrikanen) die niet met hun neushorenlevers wisten wat ze moesten doen. Het was duidelijk dat neushoorns een bedreiging voor natuur en mens vormden.
Innovaties in beschermingen van Spinorhino
Afhankelijk van de huidige situatie worden nieuwe protocollen voorgesteld om beschermde soorten te handhaven.
Binnen korte tijd na zijn uitvinding is er een systeem ontwikkeld dat neushoorns kan waarnemen met behulp van infraroodcamera’s en bewegingszenders voor monitoring.
Het heeft duidelijk te maken gekregen, aangezien de opschaling is zo klein mogelijk gehouden. Veel voornamelijk bestaande soorten (zoals spinorhino) kunnen worden beschermd met minimale inspanningen en kostbeperking door aanleggen van bijna onopvallende camera’s.
Naast het opletten er mee om dit niet een ‘beschermingsstok’ te laten vormen voor handel, heeft de spinorhino ook recht op aantrekkelijke streek- en leefplaatsgebied.
Dit is vooral in Afrika, waar vele andere diersoorten net zo hard dreigen door beschadiging aan hun habitat. Daarom wordt er nog steeds gepleit om met de handel van deze soort te stoppen en in plaats daarvan meer oog voor natuurbeheer.
Evaluatie en conclusie
Door onze kennis over neushoorns, die op grond van verschillende bronnen als beschermde diersoort worden gezien, is het nu duidelijk waarom de spinorhino een zeldzame soort is. We hebben ook geleerd dat de handel en jacht hierop ongepast zijn, aangezien deze bedreiging vormen voor natuur.
Het neemt echter niets weg van het feit dat beschermde diergroepen zoals die van spinorhino’s nu eenmaal nuttige rol kunnen spelen om toekomstbestendigsheid te creëren, vooral wanneer door hun bestaan een aanzienlijke verandering in de behandelingsrichting optreedt.
Dit soort diersoorten verdienen bescherming en zullen het ook krijgen.